Титан под површината: нова перспектива за вода и потенцијален живот
Под површината на Сатурновиот месец Титан, цврсто поставени во мразот, иако не постои глобален океан како што се претпоставувало порано, се наоѓаат слоеви од воден мраз и тунели, кои создаваат сложена внатрешна структура. Нивната појава го менува мислењето за можните живи окружења и за начинот на кој би постоела вода во подземните региони.
Касини мисијата донесе податоци за повеќе од две децении, и тие сугерираат дека Титан не содржи огромен површински океан, туку потесна и подмезна мразна конструкција, која може да биде имплицитна за динамичните промени на обликот и во благи промени на слојот над мразот. Промените, што се јавуваат во времески рамки од часови, можат да се толкуваат како знак дека под површината постојат вода и мраз со различни состојби, наместо чиста глобална вода.
Структурните откритија укажуваат на мешавина од воден мраз и потенцијално водени резервоари, наместо чист океан на површината. На пример, моделите кои ги разгледуваат промените во обликот на Титан откриваат дека за да се случи такава измена, под мразовениот корак треба да постои некоја форма на течна вода, но во неодржливи количини и во различни жардинини.
Во ова сценарио, научниците изнесуваат концепт на новиот лик на внатрешноста, како систем сличен на арктичкиот мраз со подземни води, наместо отворен океан. Ова може да значи дека опсегот за можниот живот станува помалку нереално, но сепак постојат ограничувања врз „глобален океан“ како во Земјата. „Наместо отворен океан, можеме да зборуваме за структура што е слична на арктички мраз или системи на подземна вода“
Титан е познат по густа атмосфера и еден од единствените светови надвор од Земјата каде што има трајна течност површински. Но таа течност не е вода туку метан, кој формира езера и дожд во температури длабоки студени. При приближувањето кон Сатурн, обликот на Титан се менува во циклуси на напрегнување и релаксација, што укажува на динамична подлабока структура. Со цел да се објасни зголемената можност за подземна вода и помала течна маса на површината, истражувачите ги разгледуваат резултатите од 2008 година и ги претставуваат времезаказите како клучен фактор за разбирање на внатрешноста на Титан.
Сценарио за водениот мраз сугерира дека моделот на густа сло во вода со минимална течност може да објасни дека згоднувањето на обликот и неговото кривење бараат присуство на подземна вода. Оваа рамка е доволно флексибилна за да поддржи можноста за живот, и истражувачите проценуваат дека мразните резерви можат да се загреат до околу 20°C во одредени услови, што може да овозможи доставување на нутритиони за организми. Во контекст, новите откритија ќе ги насочи плановите за мисијата Драгонфлај, која е планирана за лансирање во 2028 година, како дел од напорите да се пронајдат знаци за живот на Титан.
