Елекромагнетната интеракција помеѓу јонското палто и земјината кора и нејзиното влијание врз земјотресите: Индиректната улога на сончевите експлозии
Сончевите експлозии се познати како брзи и силни ослободувања на енергија на површината на Сонцето и во одредени случаи ги засилуваат интеракциите помеѓу Земјата и нејзината атмосфера. Овие енергетски бранови најчесто се почувствуваат во слојот на йоносферата; оваа ситуација може да го наруши радиоконтанот понекогаш или да ги засили поларните светла. Некои научници пак тврдат дека овие ефекти не се ограничени само на горната атмосфера, туку можат индиректно да ги активираат фалните линии во земјината кора.
Според една контроверзна студија објавена во списание, електричните промени што се случуваат во йоносферата можат да ја активираат осетливата област на Земјата и да подготоват терен за земјотреси. Моделот тврди дека преку електричната интеракција меѓу йоносферата и земјината кора може да се воспостави врска помеѓу случувањата во вселената и сеизмичката активност. Истражувачите размислуваат дека ова двојно штоме да го замислат како огромна батерија со два краја, при што потенцијалната разлика создава механизам за складирање електричен товар на фалните линии. Во таков случај, електронската густина на пониските височини може да се зголеми, создавајќи негативен слој, што дополнително создава електростатичка сила што влијае врз натрупувањето на товарите во земјината кора.
Најконкретните тврдења на овој став се дека оваа дополнителна сила може да промени постојните напорни распределби и да го активира помалку стабилните делови на фалните линии, предизвикувајќи нивно поместување. Ова се споредува со делување на гравитациони или плимски сили што влијаат врз стабилноста на линиите и нивната појава. Исто така, се тврдеше дека земјотресот од 2024 година во Јапонија го поткрепува овој став, иако дискусиите по оваа тема сеуште траат.
Данните што ги објави Американската агенција за геолошки истражувања (USGS) не покажуваат јасна вкрстена корелација помеѓу сончевите експлозии и земјотресите. Најважната критика е што моделот не зема доволно предвид дека земјата е многу сложна и променлива геолошка структура со повеќе слоеви и варијабилна провидност. Електричниот отпор на карпите може значајно да ги намали електричните полиња од йоносферата, поради што предложениот електростатички ефект може во пракса да биде занемарлив. Затоа, некои геофизичари сметаат дека предложениот механизам е спекулативен и нема целосна поддршка од директни докази.
Од друга страна, целосното отфрлање на можната врска помеѓу космичките услови и тектоничките плочи е невозможно. Истражувачите истакнуваат дека нивната работа не претставува конечен доказ, туку механизам што може да се тестира. За посигурни заклучоци се потребни посензитивни измерувања и пошироки набљудувања.
