Тивка преминувања на тротоарот: Владиниот раст и општествените реакции на автономните машини за доставување

Многу градови во Турција се во чекор со автоматските роботи за достава што ходат по тротоари, станувајќи дел од нивниот секојдневен живот. Овие мали возила, опремени со камери и сензори, самостојно се движат на пешачките прелези и крај бордурите; со зголемувањето на нивниот број, јавната реакција исто така расте. When Serve Robotics се одвои од Uber и тргна како независна компанија, тие работеа со околу 100 роботи; денес, пак, околу 2000 автономни возила работат во различни градови. Истиот пат ги следат Starship Technologies и Coco со својот флот од стотици возила. Ова ја нагласува улогата на вештачката интелигенција како една од највидливите апликации во секојдневниот живот, а тоа е доставата на храна.

Секој робот има повеќекратни системи за детекција. Камерите вградени во телото и ласерските сензори ја мапираат околината тридимензионално; со софтверот, обучен со големи сетови од слики од улиците, секој момент ја интерпретира околината. Роботите сами одлучуваат дали треба да преминат улица, дали ќе дадат предност на пешакот или како ќе ја поминат градилиштето. кога теренот е нерамен, тие можат да ги наголемуваат телата за да одржуваат баланс. Овој процес е управуван од напреден мотор за планирање на рутината што ги пресметува речиси во милисекунди, со цел целосно автономно движење по приземната скала. Компаниите ја нагласуваат економската и еколошката предност на оваа технологија, бидејќи, според производителите, транспортот на храна со тешки возила би бил неефикасен по енергетска и финансиска линија.

Енергетската ефикасност е проверена со пресметки што покажуваат дека еден робот за доставки троши само околу 1% од енергијата што ја троши моторот истата работа да ја изврши. Ова ја прави роботите поскапи и поекономични во долг рок. Меѓутоа, овој брз напредок предизвикува различни реакции во општеството; вандализам и безбедносни грижи растат, што ја зголемува општествената тензија. Социјалните мрежи се полнат со снимки на роботите кои се тапкаат или се раскрстоа, што привлекува внимание; некои случаи се сметаат за обид за кражба, а други за директна реакција на одговор. Неодамна, во некои градови, се бара забрана на овие роботи зашто тротоарите претставуваат ризик за пешаците.

Од друга страна, компаниите се фокусираат на прилагодување на дизајнот и стратегиите за комуникација за да ја намалат социјалната отпорност. Крајните корисници ја гледаат Serve Robotics како „дигитални очи“ и ги персонализираат со имиња како Deja или Niska. Во софтверскиот дел, роботите за време на приближувањето кон пешаците бавно социјално реагираат, се свиткуваат малку за да променат насока, што е наменето како сигнал. Извршниот директор на компанијата, Али Кашани, вели дека со овој пристап се тежнее кон психолошка хармонија и нагласува дека тоа не е обична маркетинг тактика. Според податоците, околу 99,8% од предвидените испораки се извршуваат без проблеми.