Распоред на баланс помеѓу навики и цели: Процесно ориентирана патна карта
Во содржината, се нагласува гледиштето дека создавањето навики подразбира многу повеќе од само следење на моментални резултати. Тоа почнува со потсетување дека целите се лични и дека секоја личност треба да напредува со свој темпо, земајќи ги предвид другите приоритети во својот живот; бидејќи брзината и начинот на учење се различни од личност до личност. Некои способности што некој може да ги научи за шест месеци, друг може да ги совлада за една година. Затоа, побезсмислено е да се гледа на целите само како на резултат, а поумесно е да се разбие нивната постигнување на делови и систематски да се напредува.
Со паралела за јадење слон, се изразува дека разгледување на големите цели во целина е тешко, додека кога истите се поделени на делови, резултатите се побързи и посигурни. Процесот ориентираниот пристап ја нагласува важноста на долгорочно одржливите навики, а не на моменталните резултати. Вместо да се гонат брзи резултати, додавањето навики во процесот создава безбедна основа, која со време ја засилува самодовербата и чувството за сигурност.
Значајот на навиките во постигнувањето цели не се ограничува само на добивање одреден резултат, туку има за цел и промена во менталната структура и моделите на однесување. Целите им служат како водич кога се одредуваат насоките; но вистинското разликување го прават методите што ги користите и системите што ги креирате за нивното постигнување. Поврзано со резултатот, усвојувањето на постојано учење и развој како дел од процесот, ги носи и среќата и ја отфрла одложеноста кон иднината, давајќи вам да уживате во сегашното искуство.
Текстот што нагласува важноста на креирањето на систем за безбедно напредување, ги објаснува како рутина и понављањето ги хранат чувствата на сигурност и ги намалуваат неизвесностите. Наместо да започнете нов процес на учење, треба да се разберат постојаните однесувања и да се трансформираат на значаен начин, со што се создаваат врски меѓу навиките. Во овој контекст, се разгледува и влијанието на околината и социјалните норми врз однесувањето; однесувањето на блиските, заедницата и луѓето со статус може да биде од нивна страна сосема природно прифатено.
Ролјата на ритуалот за мотивација се опишува како процес што вклучува серија активности кои ја зголемуваат енергијата и фокусот пред почетокот на работа. На пример, утрински ритуали како кафе, стекнување на свеж воздух и кратко насмевка или гледање на смешен видео, ги зголемуваат енергијата за целиот ден. За да се постигне јасност во тие чекори, е потребен планиран пристап; со поставување конкретни цели како „ќе направам оваа активност, во овој момент, за овој период, на ова место“, напредувањето е поефикасно и одржливо.
Методот на собирање навики подразбира натрупување на една навика по друга во редослед, што овозможува полесно прифаќање и зајакнување во дневната рутина. На пример, после утрински ритуал за мотивација, да се прочита одредена количина литература, потоа да се јаде појадок и да се прегледаат новости — оваа структура овозможува продуктивен тек на работа дури и по напорен работен ден. Особено после напорни работни часови, повторната организација со конкретен временски распоред го зајакнува одржувањето на навиката во долг рок.
