Артемис 2: Зајакнување на Авојот ѕиден за топлина и контроверзната рамнотежа на скокнатото повторно влегување
Ласерската мисија Artemis 2, која се гледа како следниот чекор на програмата Artemis со цел човечки лет во орбитата на Месечината, симболизира првото искуство на Orion капсулата со екипажот која ќе патува во длабокиот простор. Иако мисијата не вклучува слетување на површината, таа е клучен тест во однос на безбедноста на вселенското возило и предизвиците за време на повторното влегување.
Системот за заштита од топлина е главна тема која се однесува на управувањето со ризикот од напукнатини и притисоци кои се создаваат по време на повторното влегување со авточалната заштита. Неочекуваните оштетувања на Artemis 1 покажаа дека заштитата може да се оддели кај региони со гасови. НАСА ги зема предвид овие искуства и по двегодишни истражувања изјави дека во декември 2024 година, гасовите во заштитната структура не се испуштаат како што е планирано, што доведува до зголемување на притисокот.
Ова открива разлика помеѓу традиционалното разбирање за како функционира авточалната заштита и новиот дизајн. За време на аполо-епохата, се користеа мрежести структури кои создаваа помали и поконтролирани оддели, додека во Orion се користат поголеми блокови за полесна производство и монтажа. Теоретски, овој пристап би можел да понуди поголока ефикасност, но исто така podeće да ги предизвика потенцијалните последици од акумулацијата на гасови кои беа забележани во Artemis 1.
Ризичното повторно влегување е алтернативен маневр што се користи со цел да се промени профилот на влез во атмосферата и да се намали топлинскиот товар. Овој метод има за цел помирно прегазување на капсулата низ атмосферата и ограничување на притисокот под заштитата за да се намали ризикот од пукнатини. Меѓутоа, мислењата за оваа промена не се еднострани; некои поранешни менаџери на НАСА и експерти за термални заштити тврдат дека тие промени не се клучни решенија, туку се само одложување на ризиците.
Во тој контекст, се издвојуваат различните јавни мислења во внутринаструктурата по објавувањето на официјалните информации за Artemis 2. Рид Хенфлинг, директорот за летови на Artemis, тврди дека новиот профил нема да достигне претходните височини и ќе ја задржи топлинската моќност во рамките на контролирана граница. Искусниот инженер Дан Раски нагласува дека ризикот не може во целост да се елиминира, но контролирањето на оштетените области е од животна важност. Поранешниот астронаут Дани Олвис го прифаќа можноста за формирање на пукнатини, но потсетува дека резервните слоеви за одбрана под авочалната заштита се дизајнирани за безбедност на екипажот. Новиот менаџер на НАСА, Џаред Исакман, кој го поддржува сегашниот пристап, истакнал дека промените во профилот за повторен влез ги зголемуваат безбедносните можности.
